Οι Ήρωες της επανάστασης του 1821

Ένα από τα χαρακτηριστικά στοιχεία διακόσμησης της αίθουσας του Σχολείου μας, κατά τις αλησμόνητες εκείνες εορτές της Εθνικής Επετείου της 25ης Μαρτίου 1821, ήταν και οι πίνακες που απεικονίζουν τους ήρωες της επανάστασης του 1821.

Οι παραπάνω πίνακες, έχουν τη δική τους ιστορία και αυτή αναγράφεται στο οπίσθιο μέρος, ενός εκάστου εξ΄αυτών. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Κυριάκος Μπακούρης.

Ήταν γιος του Γιαννάκου και της Αγγελικής.

Ο πατέρας του είχε το παρωνύμιο Κυριαζάκος, κι ήταν ανάπηρος, με  το ένα πόδι ξύλινο. Τη μάνα του τη σφάξανε οι αντάρτες.

Μοναχοπαίδι και καλοαναθρεμμένος απ’ τους γονείς του. Κατείχε ανωτέρου επιπέδου μορφωτικό επίπεδο για την εποχή, το οποίο δυστυχώς δεν εκμεταλλεύτηκε για να ζήσει καλύτερα, όλα τα στάδια της ζωής του, ιδίως το τελευταίο. Αυτό ήταν και το παράπονο που τον βασάνιζε. Και το έλεγε συνεχώς, μέχρι το θάνατό του. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Τα «Γύφτικα» της ΑγιαΣοφιάς

Το απόμακρο αγκομαχητό της μηχανής του τρένου, που λιγόστευε, όσο αυτό απομακρύνονταν στο σκοτάδι, τάραξε για λίγο τη σιγαλιά του μικρού χωριού. Μόνο για λίγο όμως. Ύστερα έδωσε πάλι τόπο στο φυσικό μουρμούρισμα της νύχτας. Το ήρεμο κελάρυσμα των νερών του ποταμιού και το ελαφρό φύσημα του αέρα, που έκανε τους ίσκιους των δένδρων να μετακινούνται γρήγορα, σα φαντάσματα, μέσα στο φεγγαρόφωτο της νύχτας.

Ώρα 3.00. Νεκρική σιγή στο μικρό χωριό….. Έτσι τουλάχιστον φαίνεται………

Μοναχά σαν πέρναγες έξω απ΄του γεροΜπέρκου το «γύφτικο» Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Πέρα Σιαβελιάνικα.

Έρημο παραμένει, χρόνια τώρα, το σπιτάκι στα Πέρα Σιαβελιάνικα, που έμενε ο γερο Βαγγέλης ο Χασάπης. Έρημο και σιωπηλό, αφού οι φωνές των παιδιών, έπαψαν ν΄ ακούγονται προ πολλού….., Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Aργαλειός. Η πρώτη οικιακή μας βιοτεχνία.

Μιαν απρόσμενη, πλην όμως ευχάριστη και νοσταλγική έκπληξη, μας περίμενε σε κάποιο φιλικό «καθιστικό» του χωριού μας (Aγία Σοφία), όταν σε πρόσφατη επίσκεψή μας σε αυτό, αντικρίσαμε ένα πελώριο ξύλινο και πολύπλοκο στην κατασκευή, εργαλείο, που τα παλαιότερα χρόνια, κοσμούσε ανεξαιρέτως, κάθε χωριατόσπιτο. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Οι ΑγιαΣοφίτες στο έπος του 1940

(αναδημοσίευση από Οκτ. 2014)

28η Οκτωβρίου 1940, ώρα 04.45. Μετά την απόρριψη του Ιταλικού τελεσιγράφου από τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος Ιωάννη Μεταξά, ο Διοικητής της 8ης Μεραρχίας Πεζικού στην Ήπειρο, Υποστράτηγος  Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, εξέδωσε την παρακάτω λακωνική διαταγή προς τις μονάδες της Μεραρχίας του. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

ΠαπαΓιώργης Λαμπίρης. Ο θρυλικός Ιερέας της ΑγιαΣοφιάς.

Είναι φορές που η μνήμη των ανθρώπων δεν απαγκιστρώνεται εύκολα από τα παλιά. Ίσως επειδή γοητεύεται από κείνες τις αλησμόνητες εποχές, τότε που η κοινωνία ήταν πιο ζωντανή και πιο όμορφη. Ίσως όμως και επειδή σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, έχει ανάγκη από εκείνους τους ανθρώπους, που με την συμπεριφορά τους και τη δράση τους, βοήθησαν στην πρόοδο, ανόρθωσαν και γενικά έλυσαν σημαντικά προβλήματα του τόπου που έζησαν. Τέτοιος ήταν και ο αείμνηστος παπαΓιώργης. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

H αλωνιστική μηχανή

Όσο πλησίαζε ο «Αλωνάρης», τόσο περισσότερο πύκνωναν οι επισκέψεις μικρών και μεγάλων προς τα Χερώματα, προς εκείνη την τοποθεσία, που χτυπούσε πιο δυνατά η καρδιά του χωριού. Και ο λόγος; Εκεί ήταν ο χώρος όπου πραγματοποιείτο το αλώνισμα, με την αλωνιστική μηχανή. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Eορτή του Αγίου Πνεύματος στην Ντουμινά.

«Ντουμινά» το έλεγαν παλιά («Βαθειά» σήμερα), εκείνο το μικρό γραφικό χωριουδάκι που βρίσκεται πλησίον του χωριού μας, πέντε (5) χιλιόμετρα ανατολικά.

Εκεί βρεθήκαμε την εορτή του Αγίου Πνεύματος, καθότι γιόρταζε το εκκλησάκι του χωριού Διαβάστε το υπόλοιπο

divider