Στα σοκάκια της Καστάνιτσας

Η Καστάνιτσα είναι σήμερα γνωστή στους περισσότερους για το απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς  τοπίο του χωριού και του δάσους που το περιβάλλει, καθώς και για τη γιορτή του Κάστανου που πραγματοποιείται εκεί τα τελευταία τριάντα (30) περίπου χρόνια. Αυτός άλλωστε ήταν κι ο λόγος, της πιο πρόσφατης επίσκεψής μας στο χωριό. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Εις μνημόσυνον αιώνιον…

Μετά το πέρας της θείας Λειτουργίας, κατά την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, ο Ιερέας του χωριού, με ύφος ευλαβικό και λυπημένο, μνημόνευσε από την Ωραία Πύλη του Ιερού Βήματος: «Υπέρ αιωνίας μνήμης και μακαρίας αναπαύσεως, πάντων των εν τοις Ιεροίς ημών αγώσιν, υπέρ πίστεως και πατρίδος αγωνισαμένων και πεσόντων ……. και των εν αιχμαλωσία και εξορία τελειωθέντων…», αναφερόμενος και στη θυσία των παιδιών του χωριού μας, κατά τους ένοπλους αγώνες της πατρίδος μας. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Ένας απ΄τους μυλωνάδες …

Ο Γεώργιος Σταύρου Σιαβελής – Σταυράκο τον αποκαλούσαν οι ΑγιαΣοφίτες – εκτός από μυλωνάς, ήταν κι ένας απ’ τους «ποτιστές» του χωριού μας, ίσως ο καλύτερος.

Παλαιότερα είχε διατελέσει και Αγροφύλακας στο χωριό, αλλά σαν υδρονομέας (ποτιστής) είχε αφήσει όνομα. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Tο σπίτι στο Καράτουλα

Ο καταπράσινος ανθισμένος κισσός, έχει σφιχταγκαλιάσει τους τοίχους τους παλαιού ερειπωμένου σπιτιού, λες και καταβάλει ύστατες προσπάθειες για να τους συγκρατήσει, ώστε να μην καταρρεύσουν, εν αντιθέσει με την υπόλοιπη κατασκευή. Την κεραμοσκεπή, τα πατώματα, το φούρνο, τη λόντζα, που έχουν γίνει ερείπια και χώμα προ πολλού. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Περδικόβρυση

Σαν μια χαρούμενη εκδρομή έμοιαζε η πρόσφατη επίσκεψή μας στον Ι. Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Περδικόβρυση, που έγινε για να τιμήσουμε τη μνήμη του Παναγιώτη Γεράσιμου Κυριαζή (σύζυγο Καλλιόπης Σιαβελή), κατά το ετήσιο μνημόσυνο που τελέστηκε στον παραπάνω Ιερό Ναό. Συνάμα με το παραπάνω γεγονός, οι φυσικές ομορφιές του ίδιου του χωριού και η «φιλοξενία μας» εκεί, κέρδισαν τις εντυπώσεις. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Eoρτή στην Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Κυνουρίας

Προσφάτως, την 29 Αυγούστου και την 6 Σεπτεμβρίου, εόρταζε η Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου Καστρίου Κυνουρίας.

Παρακολουθώντας τον Εσπερινό και τη Θεία Λειτουργία από κάποιον εξώστη του Μοναστηριού, η φαντασία μας, συνεπαρμένη από το απόμερο τοπίο της περιοχής, τα απόκρημνα βράχια, τα κελιά που κρέμονται στο κενό, τα καλντερίμια, τις πολεμίστρες στους τοίχους, κ.α., «ταξίδεψε» δεκάδες χρόνια πίσω, στο μακρινό παρελθόν, τότε όπου το μοναστήρι ήταν σπουδαίο θρησκευτικό και πνευματικό κέντρο της περιοχής και έσφυζε από ζωή, με αρκετούς καλογέρους και με μετόχια στην Ντουμινά, στη Μάσκλινα, στο Στόλο κι ακόμα μακρύτερα….. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Νοσταλγίες

Η μεταφορά του νερού από την πέτρινη Βρύση της ρεματιάς, με το ξύλινο βαρέλι στον ώμο, ήταν μια κοπιαστική εργασία, που, τα παλαιότερα χρόνια, επαναλαμβάνονταν αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας από κάθε γυναίκα του χωριού, συνήθως τη νοικοκυρά. Νερό για να πιει η οικογένεια, για ατομική καθαριότητα, για το πλύσιμο των ρούχων, για το πότισμα των ζώων, για το τυροκομείο και τόσες άλλες χρήσεις. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Η αγάπη & αλληλεγγύη των προγόνων μας.

Το θέμα της παραπάνω παλιάς φωτογραφίας και κυρίως το βαθύτερο νόημά του, ήταν πολύ γνώριμο και πολύ συνηθισμένο, κυρίως στην παλιά ΑγιαΣοφιά και εκφράζει δυνατά το αίσθημα της αγάπης και αλληλεγγύης, που κυριαρχούσε εκείνα τα χρόνια ανάμεσα στους κατοίκους του μικρού χωριού.

Έξι (6) συγχωριανοί και μάλιστα μια γυναίκα ανάμεσά τους, Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Η θαυμαστή Διοικητική οργάνωση του Δημοτικού μας Σχολείου.

Τέτοιες μέρες, περί τα μέσα Ιουνίου, πριν από σαράντα (40) και πλέον χρόνια, η καρδιά της ΑγιαΣοφιάς, χτυπούσε στο Δημοτικό Σχολείο του χωριού και στον περιβάλλοντα αυτού, χώρο.

Οι  Γυμναστικές επιδείξεις που πραγματοποιούνταν τέτοιο καιρό, ταυτοχρόνως με την απονομή των Ενδεικτικών και των Απολυτηρίων, ήταν μέρος της τελετής για τη λήξη του Σχολικού έτους. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Eκατόν σαράντα (140) χρόνια ζωής.

Στην Ν.Α. είσοδο του Ιερού Ναού της Αγίας Σοφίας του χωριού μας, ψηλά και στο δεξιό μέρος αυτής, βρίσκεται εντοιχισμένη μία μαρμάρινη πέτρα με λεία επιφάνεια, που επάνω της είναι χαραγμένη μια επιγραφή, το περιεχόμενο της οποίας δεν είναι αναγνώσιμο, λόγω αποστάσεως, από τον προαύλιο χώρο του ναού, όπου διέρχονται και παραμένουν διαβάτες. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider