Καθαρισμός Πηγής & δεξαμενών

Προσφάτως και μετά από πρωτοβουλία του εκπροσώπου της Τοπικής μας Κοινότητας, κ. Χρήστου Ταλαγάνη και συντονισμό του ιδίου, υπάλληλοι του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας, προέβησαν στο σχολαστικό καθαρισμό του εσωτερικού – έγκλειστου – χώρου της Πηγής απ΄ όπου υδρεύεται το χωριό μας, καθώς και στον καθαρισμό του εσωτερικού και εξωτερικού χώρου της δεξαμενής ύδρευσης και της δεξαμενής άρδευσης των περιβολιών του χωριού. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Το τηλεφωνείο της Αγίας Σοφίας

Το πρώτο και μοναδικό, για αρκετές δεκαετίες, τηλέφωνο του χωριού μας (Χειροκίνητης Αστικής Σύνδεσης – Χ.Α.Σ.), είχε εγκατασταθεί  από τα τέλη της δεκαετίας 1930, στην οικία του Κων/νου Γ. Λαμπίρη (Μπέρκου), ο οποίος, σε καθημερινή βάση, πέραν των καθηκόντων του, ως σιδηρουργός (γύφτος), εκτελούσε και καθήκοντα τηλεφωνητή του χωριού μας, άλλοτε στέλνοντας τηλεγραφήματα από τους συγχωριανούς, Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

H Eθνική επέτειος της 25ης Μαρτίου 1821

Στην Εκκλησιά και στο Σχολείο του χωριού, «τριγυρίζουν» επίμονα, οι σκέψεις όλων των ΑγιαΣοφιτών, τούτες τις ημέρες, αναπολώντας το όμορφο παρελθόν του τόπου μας και ειδικότερα τις εκδηλώσεις για τον εορτασμό της Εθνικής Επετείου της 25ης Μαρτίου 1821 που λάμπρυναν τον τόπο μας, ενισχύοντας το αίσθημα αισιοδοξίας των κατοίκων. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Δώθε Σιαβελιάνικα

Οι παπαρούνες, χαίρονταν τη ζωή, έχοντας ανοίξει διάπλατα τα πέταλά τους, σε μια επιπλέον προσπάθεια για να συλλέξουν όσο το δυνατό περισσότερο ήλιο, αλλά και για να προσελκύσουν όσο το δυνατό περισσότερα έντομα στο εσωτερικό τους, στο στήμονα και τον ύπερο, φροντίζοντας για την αναπαραγωγή και διαιώνιση του είδους τους.

Και τα καταφέρνουν καλά, χρόνια τώρα, εν αντιθέσει με το σπιτάκι του Μήτρικα, που φαντάζει πίσω τους έρημο και μισογκρεμισμένο. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

O παπαδάσκαλος της ΑγιαΣοφιάς.

Μια φορά κι ένα καιρό, πριν από εκατό (100) και πλέον χρόνια, θα ΄ταν αρχές της δεκαετίας 1910, εγκαταστάθηκε στο χωριό μας οικογενειακώς, ο δάσκαλος Παναγιώτης ΣΩΤΗΡΑΚΟΣ, καταγόμενος από το Καστρί της Κυνουρίας. Νωρίτερα ο ίδιος, είχε υπηρετήσει ως δάσκαλος στο χωριό Τσερβάσι (σημερινή Περδικόβρυση).

Τα χρόνια εκείνα το χωριό μας, δεν είχε μόνιμο Ιερέα. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Στα «φτωχικά μας» χωριατόσπιτα…

ΗΘΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Τα παλιότερα τα χρόνια και πριν η μετανάστευση οδηγήσει τον πληθυσμό του χωριού μας σε κατάρρευση, οι περισσότεροι ΑγιαΣοφίτες, ήταν κτηνοτρόφοι, αγρότες και οι πιο λιγότεροι γύφτοι (σιδηρουργοί) και βαρελάδες.

Ο αγώνας της επιβίωσης, άρχιζε πολύ νωρίς. Πριν καλά φέξει, με το πρώτο φως της ημέρας, Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Τα ασβεστοκάμινα της ΑγιαΣοφιάς

Bιώνοντας όλοι μας, όσο περνούν τα χρόνια, τις δυσκολίες της καθημερινότητας που αντιμετωπίζουμε, για να εξασφαλίσουμε έναν αξιοπρεπή, αν όχι πλήρως άνετο, βίο, όλο και περισσότερο εντείνεται ο θαυμασμός μας για την οργάνωση της τοπικής κοινωνίας των κοντινών μας προγόνων, η οποία (οργάνωση) εξασφάλιζε την πλήρη αυτάρκειά τους, σε καταναλωτικά και άλλα αγαθά, παρόλο που ζούσαν εκείνα τα δύσκολα χρόνια, σε μια αποκλεισμένη κοινωνία, στερούμενοι τεχνολογικών καινοτομιών και ειδικού μηχανολογικού εξοπλισμού. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Στο Μνημείο των Αρκάδων πεσόντων.

H επιμνημόσυνη δέηση που εψάλλη στον Ι. Ν. του χωριού μας, μετά την πανηγυρική Δοξολογία, για την ανάπαυση των ψυχών των πεσόντων ΑγιαΣοφιτών στο Αλβανικό μέτωπο, λόγω της εορτής της Εθνικής Επετείου της 28ης Οκτωβρίου, ήταν εντελώς λιτή, σύντομη και τυπική. Ο Ιερέας, εξαναγκασμένος  απ΄ την περίσταση και εμφανώς λυπημένος, δεν μετέβη στο διπλανό Κοιμητήριο, για να διαβάσει τις συνήθεις επιπρόσθετες ευχές. Τα οστά των ηρώων του χωριού μας, του Γεωργίου Ρόλλα του Κων/νου και του Ιωάννη Σημάδη του Αριστείδη, που σκοτώθηκαν για την πατρίδα στο Αλβανικό μέτωπο, δεν βρίσκονται εκεί, ούτε και στο διπλανό οστεοφυλάκιο. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Oι αφανείς ήρωες του έπους 1940. Τα μουλάρια

Για την τεράστια προσφορά των μουλαριών και των άλλων μόνοπλων ζώων (ίππων και όνων), στο Αλβανικό Μέτωπο, κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο, πρωτοακούσαμε από τον συντοπίτη μας, Υπολοχαγό ε.α. Κυριάκο Μπακούρη, ο οποίος υπηρετούσε στο 2ο Σύνταγμα Ιππικού που έδρευε στη Λάρισα. Ως Πρόεδρος Επιτροπής Επιτάξεων κτηνών, είχε συγκλονιστικές μαρτυρίες και αναμνήσεις για το παραπάνω θέμα, τις οποίες όταν κάθε φορά έκθετε, προκαλούσε την προσοχή και άκρατο ενδιαφέρον μας. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Kυνήγι και κυνηγοπαρέες στην παλιά ΑγιαΣοφιά.

Τα συναισθήματα που σε καταλαμβάνουν είναι έντονα, εξαίσια και απερίγραπτα.

Να είσαι αχάραγα επάνω στο βουνό, ύστερα από νυχτερινή κοπιαστική πορεία. Με τα πνευμόνια φουσκωμένα και τα ρουθούνια να πονούν απ΄ την εισπνοή του καθαρού αέρα. Με παρέα το έμπιστο σκυλάκι και άλλους κυνηγούς. Με τις αισθήσεις εξαναγκαστικά σε εγρήγορση και επιφυλακή. Τα μάτια να ατενίζουν το γλυκοχάραμα της αυγής και τ΄ αυτιά τεντωμένα για να συλλάβουν το λάλημα της πέρδικας και τα αλυχτίσματα των σκυλιών, που σε λίγο θα πάρουν τον «ντορό» του αλαφροπάτη του λαγού…. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider