Φούρνοι στο χωριό μας

Ο παλαιός ξυλόφουρνος που κυριαρχούσε ανεξαιρέτως σε όλα τα χωριατόσπιτα, αντικατόπτριζε τη σοφία της οικονομίας, που εκδήλωναν οι νοικοκυραίοι για το σπιτικό τους. Ο φούρνος ήταν ένα από τα μέσα, με τα οποία η νοικοκυρά ασκούσε υποδειγματική διαχείριση των αγαθών και των εσόδων του σπιτιού, που ήταν η κύρια αιτία, ώστε τα δύσκολα εκείνα περασμένα χρόνια που κυριαρχούσε η φτώχεια και η ανέχεια, οι οικογένειες μας να σταθούν στα πόδια τους

Εκείνος ο μικρός οικίσκος, μόλις λίγων τετραγωνικών μέτρων, κατασκευασμένος με ιδιαίτερη αρχιτεκτονική δομή και καλλιτεχνία, με πέτρινα πελεκητά αγκωνάρια, βαθύ αρμολόγημα στις πέτρες, μικρές εσοχές στον τοίχο, με στέγη από κεραμίδια κ.α. καλούδια, υποκαθιστούσε τότε, επάξια, τα σημερινά αντίστοιχα κτιριακά συγκροτήματα, που εξοπλισμένα με κάθε είδους τεχνολογική καινοτομία, παράγουν ψωμί, αλλά και πληθώρα άλλων συναφών αναλώσιμων ειδών.

Μοσχοβολούσε η γειτονιά ολόκληρη, όταν άναβαν οι φούρνοι στο χωριό. Η μυρωδιά του ζεστού φρεσκοφουρνισμένου ψωμιού και οι μυρωδιές από μελομακάρονα, κουραμπιέδες, κρέατα ψητά και κάθε είδους άλλα λαχταριστά εδέσματα…. εκλύονταν στην ατμόσφαιρα και δημιουργούσαν μια ευχάριστη διάθεση στους κατοίκους και ταυτόχρονα όρεξη και αγάπη για τη «ζωή».

Πόσες και πόσες φορές έχουμε θυμηθεί και αναπολούμε, εκείνο τον υπόκωφο ήχο «πλουφ, πλουφ, ….» που διατάρασσε ευχάριστα το πρωινό μας ξύπνημα, από το 5.00 το πρωί; Εκείνο το γνώριμο ήχο που έκανε η γροθιά της μάνας ή της γιαγιάς, όταν ζύμωνε το λαδωμένο ζυμάρι, μέσα στην ξύλινη σκάφη.

Απαραίτητα σύνεργα του φούρνου και της διαδικασίας παραγωγής ψωμιού, ήταν η ξύλινη σκάφη (σκαφίδι), η πινακωτή, το πεσκίρι, η μασιά και η πανιάρα.

«Φούρνος να μην καπνίσει» έλεγε ο θυμόσοφος λαός, όταν ήθελε να καταραστεί το νοικοκύρη, ή τη νοικοκυρά του σπιτιού. Τόσο ήταν το μέγεθος της αλληλένδετης σχέσης που υπήρχε μεταξύ φούρνου και νοικοκυραίων.

Ο φούρνος, αποτελούσε, μαζί με το στάβλο, το πλυσταριό και το υπόγειο (που χρησίμευε ως αποθήκη και ως χώρος συντήρησης κρασιών, τυριών, αλίπαστων κ.α.), τον κύριο βοηθητικό χώρο που είχε καθέσπιτο στον τόπο μας.

Το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια, κατασκευάστηκαν αρκετοί φούρνοι στο χωριό μας, μόνο ενθαρρυντικό σημάδι μπορεί να αποτελεί. Και όχι μόνο. Είναι δείγμα σεβασμού στην παράδοση, οικονομικής αυτοτέλειας, αναγνώριση της σοφίας των παλαιοτέρων και σεβασμός στη μνήμη τους.

Και το κυριότερο. Η ενέργεια αυτή, κρύβει μέσα της μια αντίδραση, στην υποκινούμενη και καθοδηγούμενη τάση, που θέλει όλο και περισσότερους ανθρώπους στις πόλεις, ώστε να «εξουσιάζονται» καλύτερα.

Αγαπητοί συμπατριώτες, καλά φουρνίσματα.

14

2

3

4

5

6

7

8

9

10

12

13

15

17

18

20

21

22

24

25

25α

27

Αυτό το άρθρο δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Ιστορικά. Βάλτε στα αγαπημένα σας αυτόν τον σύνδεσμο.

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*
*
Ιστοσελίδα

Εισάγετε το αποτέλεσμα της πράξης παρακάτω, αποδείτε ότι δεν είστε ρομπότ *