Αγία Σοφία Κυνουρίας – Καλωσόρισμα στη σελίδα μας

– Είμαστε μια ομάδα, απ΄τους λίγους εναπομείναντες κατοίκους του χωριού μας, οι οποίοι  κάποτε ξεπερνούσαν, τα διακόσια πενήντα (250) άτομα… Μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου, του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου, του Τοπικού Συμβουλίου. Όλοι φανατικοί λάτρες του.

– Σκοπός της ανάρτησης της παρούσας ιστοσελίδας, που έγινε με πρωτοβουλία της παραπάνω ομάδας, είναι: α. Να προβάλλουμε το χωριό μας και να αναδείξουμε τις σημαντικές φυσικές ομορφιές του, β. να ευαισθητοποιήσουμε τους απανταχού ευρισκόμενους ΑγιαΣοφίτες, ώστε να ενδυναμώσουν την αγάπη τους για τη γενέτειρά τους, καλλιεργώντας κλίμα επιστροφής σε αυτή, έστω και περιστασιακώς, με σκοπό την δημιουργία νέων οικιστών και κατά συνέπεια τη συνέχιση της ύπαρξης της Αγίας Σοφίας, γ. να ενισχύσουμε οικονομικά τον Πολιτιστικό Σύλλογο και τον Ιερό Ναό Αγίας Σοφίας, ώστε να μπορέσουν να αντεπεξέλθουν στους σκοπούς και το δύσκολο έργο τους δ. να διατηρήσουμε την Ιστορία του αγαπημένου μας χωριού και ε. να τονώσουμε την μεταξύ μας επικοινωνία.

Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Θέρος και Αλώνισμα

«Φτάνοντας στο χωράφι με τα ζώα τους, ξεπέζευαν κάτω απ’ την γκορτσιά και κρεμούσαν στα κλαδιά της τη νάκα με το παιδί και το ταγάρι με το φαγητό. Ύστερα κοιτώντας προς τον ουρανό, έκαναν το Σταυρό τους κι άρχιζαν να θερίζουν το σιτάρι απ’ το καρπερό χωράφι, ενώ τα ζωντανά έβοσκαν αμέριμνα. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Εορτή της Αγίας Μαρίνας στο Παρθένι.

Ένα περιβάλλον με έντονη κατανυκτική ατμόσφαιρα, αλλά και φυσική δροσιά, ως αντιστάθμισμα στο λιοπύρι του καλοκαιριού, βίωσαν οι προσκυνητές κατά την επίσκεψή τους στο εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας στο Παρθένι, που βρίσκεται χτισμένο στα ριζά ενός λόφου, σε ένα, κατάφυτο από πεύκα, πανέμορφο περιβάλλον, Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Ρίγανη, μέλι και θυμάρι.

Το πετρώδες και σκληροτράχηλο έδαφος του χωριού μας, που δάμασαν με τον ιδρώτα τους οι κοντινοί μας πρόγονοι, παλεύοντας με πέτρες και πουρναρόριζες, ίσως τελικά δεν είναι και τόσο άγονο, όσο αρχικά φαινόταν.

Χτίζοντας ξεροτοιχιές σε κατηφορικά εδάφη για να κατασκευάσουν πεζούλια, ξημερώνοντας τις λιγοστές αγριελιές στα χαμηλά της λαγκαδιάς και φυτεύοντας αμπέλια στα ψηλώματα, Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Ζωντανές στιγμές απ΄το πανηγύρι μας.

Πανηγύρι Αγίων Αναργύρων.

Μια θρησκευτική και ιστορική παράδοση, που κρατάει για περίπου εκατό χρόνια στον τόπο μας (από το έτος 1921), ριζωμένη για καλά στο μυαλό και την ψυχή των ΑγιαΣοφιτών, μικρών και μεγάλων. Συμβάλουν σε αυτό, πρωτίστως το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο και ύστερα ο Πολιτιστικός Σύλλογος. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Eορτή των Αγίων Αναργύρων

Η πίστη στους Αγίους Αναργύρους, η ελπίδα στη θαυματουργό δύναμή τους, αλλά και η αγάπη για την παράδοση και το θαυμάσιο περιβάλλον του τόπου μας, ήταν τα κύρια κίνητρα, που προσέλκυσαν ντόπιους και ξένους προσκυνητές στο ξωκλήσι των Αγίων Αναργύρων, κατά τον Εσπερινό και τη Θεία Λειτουργία, που τελέστηκαν λόγω της ομώνυμης εορτής. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Στις Βρύσες και τις ρεματιές

Σημαντικό μέρος της ιστορίας του χωριού μας, βρίσκεται κρυμμένο ανάμεσα στις πυκνές φυλλωσιές της ρεματιάς, που σχηματίζουν τα πανύψηλα πλατάνια, οι λεύκες και οι βελανιδιές, που φύονται εκατοντάδες χρόνια τώρα, ανάμεσα σε αυτή και τα διπλανά, άλλοτε εύφορα, περιβόλια.

Εκεί όπου υπάρχουν οι Βρύσες, η πηγής της Μάνας, τα ερείπια των νερόμυλων και τα, πολυσύχναστα σε κυκλοφορία, μονοπάτια που οδηγούσαν στα περιβόλια και σ΄ όλα τα παραπάνω, που, κάποτε,  αποτελούσαν μέρος της καθημερινής ζωής των γονιών μας. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Ευφροσύνη Χα Β. Καραζάνου

Απεβίωσε την 18 Ιουνίου στην Αθήνα όπου και διέμενε, η Ευφροσύνη Χα Βασιλείου Καραζάνου (Επιθεωρητή), μητέρα του Γιώργου Καραζάνου (Δικηγόρου).

Η νεκρώσιμη ακολουθία τελέστηκε την 19 Ιουνίου και ώρα 11.30 στον ενοριακό ναό του χωριού μας. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Τα «Βύσσινα»

Η μία και μοναδική Βυσσινιά του χωριού μας, βρισκόταν στο Βόρειο μέρος του λαχανόκηπου του Σχολείου, κοντά στα Κουμανέϊκα σπίτια. Την είχαν φυτέψει κάπου στη δεκαετία 1950, δάσκαλοι και μαθητές, ως αντικείμενο διδασκαλίας για το μάθημα της Φυσικής Ιστορίας, που πάντα γίνονταν στην ύπαιθρο.

Κι όμως ολόκληρο το χωριό, περίμενε με αδημονία τα «Βύσσινα». Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Το δάσος της «Περδικόβρυσης»

Κάθε δρασκελιά, ανάμεσα και κάτω απ΄τις πανύψηλες Βελανιδιές, Πλατάνια και Αριές, σκόρπιζε στον αέρα μυρωδιές από θυμάρι, θρούμπι κι αγριορίγανη

Ένας κότσυφας, που μας κρυφοκοίταζε μέσα απ΄τα κλαδιά ενός κέδρου, κελαηδούσε, χοροπηδώντας ρυθμικά. Σταμάτησε ξαφνικά τη λαλιά κι άλλαξε κλαδί, δίνοντας φωνή και σ΄ άλλα μικροπούλια Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

O έμπιστος γαιδαράκος

Ξημέρωνε Κυριακή. Ο ήλιος που ΄χε ξαγναντήσει πίσω απ΄την κορυφογραμμή της Ζάβιτσας, λάμπρυνε το μικρό χωριό, λευκαίνοντας τ΄ ασβεστωμένα σπίτια κι ανεβάζοντας ακόμα περισσότερο την χαρούμενη διάθεση των κατοίκων, που είχε προκαλέσει ο χορτάτος ύπνος, ανάμεσα στο νυχτερινό αγέρι της ρεματιάς. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider