Αγία Σοφία Κυνουρίας – Καλωσόρισμα στη σελίδα μας

– Είμαστε μια ομάδα, απ΄τους λίγους εναπομείναντες κατοίκους του χωριού μας, οι οποίοι  κάποτε ξεπερνούσαν, τα διακόσια πενήντα (250) άτομα… Μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου, του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου, του Τοπικού Συμβουλίου. Όλοι φανατικοί λάτρες του.

– Σκοπός της ανάρτησης της παρούσας ιστοσελίδας, που έγινε με πρωτοβουλία της παραπάνω ομάδας, είναι: α. Να προβάλλουμε το χωριό μας και να αναδείξουμε τις σημαντικές φυσικές ομορφιές του, β. να ευαισθητοποιήσουμε τους απανταχού ευρισκόμενους ΑγιαΣοφίτες, ώστε να ενδυναμώσουν την αγάπη τους για τη γενέτειρά τους, καλλιεργώντας κλίμα επιστροφής σε αυτή, έστω και περιστασιακώς, με σκοπό την δημιουργία νέων οικιστών και κατά συνέπεια τη συνέχιση της ύπαρξης της Αγίας Σοφίας, γ. να ενισχύσουμε οικονομικά τον Πολιτιστικό Σύλλογο και τον Ιερό Ναό Αγίας Σοφίας, ώστε να μπορέσουν να αντεπεξέλθουν στους σκοπούς και το δύσκολο έργο τους δ. να διατηρήσουμε την Ιστορία του αγαπημένου μας χωριού και ε. να τονώσουμε την μεταξύ μας επικοινωνία.

Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Στις Βρύσες και τις ρεματιές

Σημαντικό μέρος της ιστορίας του χωριού μας, βρίσκεται κρυμμένο ανάμεσα στις πυκνές φυλλωσιές της ρεματιάς, που σχηματίζουν τα πανύψηλα πλατάνια, οι λεύκες και οι βελανιδιές, που φύονται εκατοντάδες χρόνια τώρα, ανάμεσα σε αυτή και τα διπλανά, άλλοτε εύφορα, περιβόλια.

Εκεί όπου υπάρχουν οι Βρύσες, η πηγής της Μάνας, τα ερείπια των νερόμυλων και τα, πολυσύχναστα σε κυκλοφορία, μονοπάτια που οδηγούσαν στα περιβόλια και σ΄ όλα τα παραπάνω, που, κάποτε,  αποτελούσαν μέρος της καθημερινής ζωής των γονιών μας. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Ευφροσύνη Χα Β. Καραζάνου

Απεβίωσε την 18 Ιουνίου στην Αθήνα όπου και διέμενε, η Ευφροσύνη Χα Βασιλείου Καραζάνου (Επιθεωρητή), μητέρα του Γιώργου Καραζάνου (Δικηγόρου).

Η νεκρώσιμη ακολουθία τελέστηκε την 19 Ιουνίου και ώρα 11.30 στον ενοριακό ναό του χωριού μας. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Τα «Βύσσινα»

Η μία και μοναδική Βυσσινιά του χωριού μας, βρισκόταν στο Βόρειο μέρος του λαχανόκηπου του Σχολείου, κοντά στα Κουμανέϊκα σπίτια. Την είχαν φυτέψει κάπου στη δεκαετία 1950, δάσκαλοι και μαθητές, ως αντικείμενο διδασκαλίας για το μάθημα της Φυσικής Ιστορίας, που πάντα γίνονταν στην ύπαιθρο.

Κι όμως ολόκληρο το χωριό, περίμενε με αδημονία τα «Βύσσινα». Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Το δάσος της «Περδικόβρυσης»

Κάθε δρασκελιά, ανάμεσα και κάτω απ΄τις πανύψηλες Βελανιδιές, Πλατάνια και Αριές, σκόρπιζε στον αέρα μυρωδιές από θυμάρι, θρούμπι κι αγριορίγανη

Ένας κότσυφας, που μας κρυφοκοίταζε μέσα απ΄τα κλαδιά ενός κέδρου, κελαηδούσε, χοροπηδώντας ρυθμικά. Σταμάτησε ξαφνικά τη λαλιά κι άλλαξε κλαδί, δίνοντας φωνή και σ΄ άλλα μικροπούλια Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

O έμπιστος γαιδαράκος

Ξημέρωνε Κυριακή. Ο ήλιος που ΄χε ξαγναντήσει πίσω απ΄την κορυφογραμμή της Ζάβιτσας, λάμπρυνε το μικρό χωριό, λευκαίνοντας τ΄ ασβεστωμένα σπίτια κι ανεβάζοντας ακόμα περισσότερο την χαρούμενη διάθεση των κατοίκων, που είχε προκαλέσει ο χορτάτος ύπνος, ανάμεσα στο νυχτερινό αγέρι της ρεματιάς. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Στην κορυφή του Ολύμπου…!

Εκεί που ονειρεύονται να βρεθούν πολλοί, τολμούν να πραγματοποιήσουν το όνειρο λίγοι και τελικά το καταφέρνουν ακόμα λιγότεροι, εκεί, που σαν βρεθείς, η ψυχή υπερίπταται του σώματος, τα μάτια βουρκώνουν από τα έντονα κι απερίγραπτα συγκινησιακά βιώματα, κι ο καθάριος ορεινός αέρας δροσίζει το ταλαιπωρημένο ψυχοσωματικά κορμί. Εκεί, που οι μεθυστικές μυρωδιές και τα έντονα χρώματα της φύσης, ξεσηκώνουν τις αισθήσεις, καθαρίζουν το μυαλό από τις αρνητικές σκέψεις και αναζωογονούν την ψυχή. Εκεί, σε υψόμετρο 2.918,80 μέτρων, στην πιο ψηλότερη κορυφή του Ολύμπου Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Πλακόστρωση και άλλα.

Με την πλακόστρωση της εισόδου του Δημ. Σχολείου μας και την καλλιέργεια των κήπων (φύτεμα τριανταφυλλιών, κλάδεμα δένδρων, αποψίλωση χορταριών κ.α.), συνεχίστηκε από το Σύλλογό μας ο εξωραϊσμός των χώρων του Σχολείου, το οποίο αποτελεί την έδρα του Πολιτιστικού μας Συλλόγου. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Τα «λουτρά» του Σχολείου μας

Μία απ΄ τις υποχρεώσεις των μαθητών του Σχολείου μας, που αποδείκνυε τη θαυμαστή Διοικητική οργάνωση και λειτουργία του (όπως και όλων των Σχολείων της εποχής), ήταν και το υποχρεωτικό μπάνιο, που γίνονταν στα τότε σύγχρονα (εξοπλισμένα με τις πρώτες ντουζιέρες) λουτρά του Σχολείου μας. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Μπακουρέϊκα

Τρία μόλις σπιτάκια, αποτελούσαν την πιο γραφική, ίσως και ομορφότερη συνοικία του χωριού μας. Τα Μπακουρέϊκα.

Και τα τρία χτισμένα ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση, σχεδόν δίπλα το ένα στο άλλο και πολύ κοντά  στο τρεχούμενο νερό της ρεματιάς.

Τα μικρά ξύλινα μπαλκόνια τους, με το συρμάτινο κάγκελο, ακουμπούσαν σχεδόν τις κλάρες απ’ τα πλατάνια και τις σφενδαμιές, Διαβάστε το υπόλοιπο

divider