Τα «Βύσσινα»

Η μία και μοναδική Βυσσινιά του χωριού μας, βρισκόταν στο Βόρειο μέρος του λαχανόκηπου του Σχολείου, κοντά στα Κουμανέϊκα σπίτια. Την είχαν φυτέψει κάπου στη δεκαετία 1950, δάσκαλοι και μαθητές, ως αντικείμενο διδασκαλίας για το μάθημα της Φυσικής Ιστορίας, που πάντα γίνονταν στην ύπαιθρο.

Κι όμως ολόκληρο το χωριό, περίμενε με αδημονία τα «Βύσσινα». Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Το δάσος της «Περδικόβρυσης»

Κάθε δρασκελιά, ανάμεσα και κάτω απ΄τις πανύψηλες Βελανιδιές, Πλατάνια και Αριές, σκόρπιζε στον αέρα μυρωδιές από θυμάρι, θρούμπι κι αγριορίγανη

Ένας κότσυφας, που μας κρυφοκοίταζε μέσα απ΄τα κλαδιά ενός κέδρου, κελαηδούσε, χοροπηδώντας ρυθμικά. Σταμάτησε ξαφνικά τη λαλιά κι άλλαξε κλαδί, δίνοντας φωνή και σ΄ άλλα μικροπούλια Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

O έμπιστος γαιδαράκος

Ξημέρωνε Κυριακή. Ο ήλιος που ΄χε ξαγναντήσει πίσω απ΄την κορυφογραμμή της Ζάβιτσας, λάμπρυνε το μικρό χωριό, λευκαίνοντας τ΄ ασβεστωμένα σπίτια κι ανεβάζοντας ακόμα περισσότερο την χαρούμενη διάθεση των κατοίκων, που είχε προκαλέσει ο χορτάτος ύπνος, ανάμεσα στο νυχτερινό αγέρι της ρεματιάς. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Στην κορυφή του Ολύμπου…!

Εκεί που ονειρεύονται να βρεθούν πολλοί, τολμούν να πραγματοποιήσουν το όνειρο λίγοι και τελικά το καταφέρνουν ακόμα λιγότεροι, εκεί, που σαν βρεθείς, η ψυχή υπερίπταται του σώματος, τα μάτια βουρκώνουν από τα έντονα κι απερίγραπτα συγκινησιακά βιώματα, κι ο καθάριος ορεινός αέρας δροσίζει το ταλαιπωρημένο ψυχοσωματικά κορμί. Εκεί, που οι μεθυστικές μυρωδιές και τα έντονα χρώματα της φύσης, ξεσηκώνουν τις αισθήσεις, καθαρίζουν το μυαλό από τις αρνητικές σκέψεις και αναζωογονούν την ψυχή. Εκεί, σε υψόμετρο 2.918,80 μέτρων, στην πιο ψηλότερη κορυφή του Ολύμπου Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Πλακόστρωση και άλλα.

Με την πλακόστρωση της εισόδου του Δημ. Σχολείου μας και την καλλιέργεια των κήπων (φύτεμα τριανταφυλλιών, κλάδεμα δένδρων, αποψίλωση χορταριών κ.α.), συνεχίστηκε από το Σύλλογό μας ο εξωραϊσμός των χώρων του Σχολείου, το οποίο αποτελεί την έδρα του Πολιτιστικού μας Συλλόγου. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Τα «λουτρά» του Σχολείου μας

Μία απ΄ τις υποχρεώσεις των μαθητών του Σχολείου μας, που αποδείκνυε τη θαυμαστή Διοικητική οργάνωση και λειτουργία του (όπως και όλων των Σχολείων της εποχής), ήταν και το υποχρεωτικό μπάνιο, που γίνονταν στα τότε σύγχρονα (εξοπλισμένα με τις πρώτες ντουζιέρες) λουτρά του Σχολείου μας. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Μπακουρέϊκα

Τρία μόλις σπιτάκια, αποτελούσαν την πιο γραφική, ίσως και ομορφότερη συνοικία του χωριού μας. Τα Μπακουρέϊκα.

Και τα τρία χτισμένα ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση, σχεδόν δίπλα το ένα στο άλλο και πολύ κοντά  στο τρεχούμενο νερό της ρεματιάς.

Τα μικρά ξύλινα μπαλκόνια τους, με το συρμάτινο κάγκελο, ακουμπούσαν σχεδόν τις κλάρες απ’ τα πλατάνια και τις σφενδαμιές, Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Σάββας

Οι παλιοί ΑγιαΣοφίτες, τον έφερναν για καιρό (ακόμα και τώρα) ως παράδειγμα: « μοιάζεις σαν το Σάββα » έτσι χαρακτηριστικά έλεγαν.

Ορμώμενος από την περιοχή της Αργολίδος, όπου και η καταγωγή του, έφτανε στο χωριό μας, Διαβάστε το υπόλοιπο

divider

Άνοιξη στην Αγία Σοφία

Μαγευτικές ημέρες ζει τούτη την περίοδο, το όμορφο χωριό μας

Ευτυχισμένοι (χωρίς να το ξέρουν) οι λιγοστοί μόνιμοι κάτοικοί του, απολαμβάνουν, εν πρώτοις, τον λαμπερό ήλιο πάνω στα ηλιοκαμένα και ζαρωμένα απ΄ το χρόνο πρόσωπά τους.

Παντού κυριαρχεί, ένας οργασμός χρωμάτων και ευχάριστων συναισθημάτων. Διαβάστε το υπόλοιπο

divider