Ο στοιχειωμένος Βράχος

Κύριο μέλημα και έγνοια των γονιών μας, κατά την παιδική μας ηλικία, ήταν η μέριμνα για την αποφυγή σοβαρού τραυματισμού μας, ή και θανάτου ακόμα, συνεπεία ατυχήματος από τυχόν σκαρφάλωμα στα απόκρημνα και κοφτερά βράχια της «Κορακοφωλιάς», μιας περιοχής που απέχει 2 χλμ. Β. Α. του χωριού μας, τα οποία, με τη θέα τους και μόνο, προκαλούν τρόμο σε μικρούς και μεγάλους.

Η περιήγησή μας σε μυστηριώδεις και άγνωστες ακόμη, για εμάς τα παιδιά, τοποθεσίες του χωριού μας, ήταν ένα σύνηθες καθημερινό φαινόμενο και αποτελούσε μια περιστασιακή εκτόνωση της παιδικής μας ορμής.  Να ανακαλύψουμε, ακόμη κι άλλο ένα άγνωστο  σημείο του χωριού μας.

Και οι γονείς, ως ύστατη προσπάθεια για να καταστείλουν μέρος αυτής της ορμής και ν’ αποτρέψουν κάθε προσπάθειά μας για τυχόν αναρρίχηση  στα βράχια, μας εξιστορούσαν, όταν βρισκόμασταν σε πολύ μικρή ηλικία, ένα αληθές περιστατικό, το οποίο μας είχε γίνει βίωμα και προκαλούσε φόβο στην ψυχή μας.

Περί το έτος 1910, ένα απ΄τα επτά παιδιά του Θοδωρή Αλ. Λαμπίρη και της Καλλιόπης Πέτρου Σιαβελή, ο Αλέξης, σε ηλικία 9 ετών, ευρισκόμενο μαζί με άλλα παιδιά του χωριού στα βράχια της Κορακοφωλιάς για να μαζέψουν σαλιγκάρια και ν’ ανακαλύψουν φωλιές κορακιών, κάποια στιγμή καταρριχώμενο απ΄ αυτά, γκρεμίστηκε από μεγάλο ύψος και κυριολεκτικά διαμελίστηκε…!

Το παραπάνω φρικιαστικό συμβάν, έγινε την ημέρα της βάπτισης του Δήμου – αδελφού του Αλέξη – και το πληροφορήθηκαν οι γονείς του όταν γύρισαν από το Μεσσοράχη, όπου είχε γίνει το Μυστήριο της Βάπτισης.

Περνώντας τα χρόνια, το πιο πάνω περιστατικό που είχε διαταράξει την ομαλή ζωή των κατοίκων, άρχισε να ξεχνιέται. Οι φίλοι του Αλέξη έγιναν άνδρες, ξέχασαν και συνέχισαν τη ζωή τους.

Όπως και τα υπόλοιπα έξι (6) αδέλφια του.

Ο Αγγελής παντρεύτηκε τη Σταθούλα Ι. Ρόλλα, ο Δήμος τη Γεωργία Λυμπέρη κι ύστερα τη Στάμω Μακρή,  η Κων/να τον Σπύρο Φαρμασώνη, η Δέσπω τον Δημήτρη Καρκαλάτο στο Κιβέρι, η Γεωργία τον Ιωάννη Γεωργακάκο στον Έλατο (Δραγαλαβό) και η Ευδοκία τον Βασίλειο Μαυρόγιανη στο Άργος. Όλοι τους έκαναν δεκάδες παιδιά κι εκατοντάδες εγγόνια, δισέγγονα και τρισέγγονα, συνεχίζοντας ανέμελα την όμορφη ζωή τους.

Όμως ο αδελφός τους, ο μικρός Αλέξης, έμεινε για πάντα στην «Κορακοφωλιά», αγναντεύοντας από εκεί ψηλά το όμορφο χωριό του. Η παιδική του ανεμελιά, το πάθος του, κι η αγάπη του για τη φύση και την περιπλάνηση, του στέρησαν για πάντα την ίδια του ζωή.

Η ιστορία όμως δεν σταματά εδώ.

Τσοπάνηδες και καλλιεργητές γης, πλησίον της περιοχής, άκουγαν περιστασιακά και για χρόνια μετά το θάνατό του, παιδικές φωνές στο σημείο του ατυχήματος. Ντρέπονταν να μιλήσει ο ένας στον άλλο, κι όλοι κατευθύνονταν στον Ιερέα του χωριού για να διαβάσει ευχές.

Μάλιστα τούτο, είχε γίνει συνήθεια σε κάθε νέο Ιερέα του χωριού μας, ο οποίος με την ανάληψη των καθηκόντων του, έσπευδε πρώτα να διαβάσει μια ευχή, απέναντι απ΄ το σημείο όπου γκρεμίστηκε ο μικρός Αλέξης.

Φαίνεται, η ψυχή του μικρού Αλέξη, που περιπλανιόταν ακόμα ανάμεσα στα πανύψηλα βράχια και στις κορακοφωλιές, ότι ήθελε να θυμίζει σε όλους, ιδίως στους φίλους του – τα παιδιά του χωριού – το παράπονό του, για τον άδικο χαμό του.

Πριν σαράντα, περίπου, χρόνια από σήμερα, ένα άγνωστο ζευγάρι μπήκε πανικόβλητο στην Εκκλησία του χωριού μας, περιμένοντας υπομονετικά και με αγωνία να τελειώσει η ακολουθία του Εσπερινού. Ύστερα, διηγήθηκε στον Ιερέα και σ΄ έναν μικρό ψάλτη, ότι μόλις χθες, όταν στάθμευσαν για σωματική ανάγκη, νυχτερινές ώρες, απέναντι από το σημείο της Κορακοφωλιάς, άκουσαν παιδικές φωνές να προέρχονται από απόκρημνο σημείο, γεγονός που τους φόβισε και τους παραξένεψε. Κι ο σημερινός Ιερέας του χωριού, αμέσως μαζί με τον ψάλτη πήγαν στο σημείο και διάβασαν ευχή.

Ίσως μέρος των ανωτέρω εκτεθέντων, κατά μερικούς, να εξηγούνται με τη λογική, ή ν΄αποτελούν ψεύδη και ανυπόστατες διαδόσεις. Κατά μερικούς όμως άλλους, που γνωρίζουν, παραμένουν μυστηριώδη, παράξενα κι ανεξήγητα φαινόμενα.

Σήμερα δεν γνωρίζουμε εάν κάποιος ακούσει  παιδικές φωνές, όταν βρεθεί πλησίον, ή απέναντι του σημείου όπου έπεσε ο μικρός Αλέξης. Κυρίως τη νύχτα, όπου επικρατεί ησυχία, απουσιάζουν τυχόν περιηγητές, κι ενισχύεται ο πνευματικός στοχασμός και η λειτουργία της σκέψης.

Εκείνο όμως που μετά βεβαιότητας γνωρίζουμε και βεβαιώνουμε, είναι ότι εξαιτίας του παραπάνω γεγονότος, αλλά και άλλων, ο Ιερός ναός του χωριού μας, ασφυκτιά από προσκυνητές, ιδίως τα Ψυχοσάββατα.

1

3

2

5

4

Αυτό το άρθρο δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Ιστορικά. Βάλτε στα αγαπημένα σας αυτόν τον σύνδεσμο.

Ένα σχόλιο στο άρθρο “Ο στοιχειωμένος Βράχος

  1. O συγκεκριμένος βράχος, η κορακοφωλιά ήταν το αλάθητο ρολόι της γιαγιάς μου. Με μια ματιά σου έλεγε την ώρα με ακρίβεια, φτάνει να είχε ηλιοφάνεια.

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*
*
Ιστοσελίδα

Εισάγετε το αποτέλεσμα της πράξης παρακάτω, αποδείτε ότι δεν είστε ρομπότ *