Η περιπέτεια ενός Χουχουριστή.

Βλέποντας κανείς το θέμα της πιο πάνω φωτογραφίας, αυτομάτως, γίνεται φυσιολάτρης και ζωόφιλος, όσο κι αν, μέσα του, διακατέχεται από τυχόν άγρια ψυχικά ένστικτα. Ποιος άλλωστε μπορεί ν’ αντισταθεί και να μην υποκύψει σ’ αυτή την κρυφή ομορφιά της φύσης, που ξάφνου φανερώθηκε μπροστά του ;

Προς καλή του τύχη, τις προάλλες, ένας μικρός Χουχουριστής (Strix aluro – είδος κουκουβάγιας), βρέθηκε μπροστά σε έναν τέτοιο φυσιολάτρη και ζωόφιλο. Συγκεκριμένα στον Πρόεδρο της Κοινότητας του χωριού μας, ο οποίος τον βρήκε νύχτα στο μέσο της ασφάλτινης οδού, ενώ οδηγούσε, πλησίον του χωριού μας. Ζαλισμένο, με κλειστά μάτια, με γερμένο το παραπονεμένο κεφαλάκι του, με τσαλακωμένη την ουρά και το πλούσιο φανταχτερό φτέρωμά του, αδύναμο να πετάξει και να περπατήσει.

Ευθύς διέκοψε το ταξίδι του και τον περισυνέλλεξε, γλυτώνοντάς τον απ’ την πολτοποίηση στην άσφαλτο από κάποιο διερχόμενο αυτοκίνητο. Αυτός άλλωστε, προφανώς, ήταν και ο λόγος του τραυματισμού του. Η πρόσκρουση σε όχημα.

Η επικοινωνία με αρμόδιες υπηρεσίες, με σκοπό την περίθαλψη του πουλιού, τον κατεύθυνε στον Σύλλογο Προστασίας  Άγριας ζωής – ΑΝΙΜΑ, που έχει την έδρα του στην Αθήνα (Μενελάου 134 Καλλιθέα, Τ. Κ. 176 76, τηλ. 210 9510075 – 6972664675). Το παραπάνω σωματείο του έδωσε κατευθυντήριες οδηγίες για την εκτροφή και περίθαλψη του πουλιού τις πρώτες ημέρες, τις οποίες και ακολούθησε κατά γράμμα. Τάϊσμα, πότισμα, ζεστασιά και όλα τα συναφή. Kαι ύστερα του συνέστησε την αποστολή του, μέσα σε δέμα, μέσω ΚΤΕΛ, στο παραπάνω Σωματείο για περεταίρω φροντίδα.

Μετά την πάροδο λίγων ημερών και ενώ είχαν ετοιμαστεί το χαρτοκούτι και τα υπόλοιπα υλικά συσκευασίας, ο Χουχουριστής ύστερα από διο πηδουκλιές πάνω στο τραπέζι, κι ένα βιαστικό βλέμμα, γεμάτο ευγνωμοσύνη προς τον σωτήρα του, ξαφνικά – λες και ήταν ξεκούρδιστος και κάποιος τον κούρδισε – φτερούγισε και εντάχθηκε στο φυσικό του περιβάλλον. Μάλλον προς τη φωλιά του, διότι κατά πληροφορίες της ΑΝΙΜΑ, προς τον πρόεδρο της Κοινότητας, αυτή την περίοδο το παραπάνω είδος πτηνού έχει γεννήσει και εκκολάπτει αυγά.

Σε λίγο καιρό κάποιος απ’ αυτούς, θα μας συντροφεύει το σούρουπο, με το γνωστό μονοσύλλαβο κελάηδισμά του – απ’ τις πιο όμορφες φωνούλες – προμηνύοντας τον ερχομό της άνοιξης. Ίσως να “ναι κι ο ίδιος, για να ευχαριστήσει το σωτήρα του.

Κι αργότερα το καλοκαίρι, θα συνοδεύει τα νυχτέρια μας στο μπαλκόνι, μέχρι αργά τα μεσάνυχτα. Κάτω απ’ τα αστέρια, με τα φώτα κλειστά, μέσα σε απόλυτη ησυχία, χωρίς ήχους αυτοκινήτων. Με λίγο κρασάκι, αρκετή σκέψη και νοσταλγία.

123

Αυτό το άρθρο δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Νέα. Βάλτε στα αγαπημένα σας αυτόν τον σύνδεσμο.

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*
*
Ιστοσελίδα

Εισάγετε το αποτέλεσμα της πράξης παρακάτω, αποδείτε ότι δεν είστε ρομπότ *