Αγία Σοφία Blog

Με πρωτοβουλία της τοπικής μας κοινότητας,την πολύτιμη βοήθεια του τότε διοικητή Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Αρκαδίας κυρίου ΓΟΝΤΙΚΑ ΚΩΝ/ΝΟΥ,αλλά και την αποδοχή του αιτήματος από την περιφέρεια Αρκαδίας ,τοποθετήθηκε στην κοινότητά μας μια μεταλλική υδατοδεξαμενή πυρόσβεσης. Η συγκεκριμένη δεξαμενή έχει χωρητικότητα 100 τόνων και είναι κατάλληλη για λήψεις νερού από ελικόπτερα αλλά και οχήματα της πυροσβεστικής .Σύντομα…

Τις πληγές, που άφησαν στην ψυχή του καθενός, οι περιορισμοί στις μετακινήσεις και οι πρωτόγνωροι όροι τέλεσης των Ιερών Ακολουθιών της Μεγαλοβδομάδας, κάτι ασυνήθιστο για τους συγχωριανούς μας, έρχεται, επιτέλους, να απαλύνει η Άνοιξη.

Με το που μίσιασε ο Φλεβάρης, έδειξε τελικά τα “δόντια του” στις ανεμώνες, τα ζουμπούλια και τις ανθισμένες αμυγδαλιές, λες και θύμωσε μαζί τους που βιάστηκαν να τον αγνοήσουν και να προμηνύσουν τον ερχομό της Άνοιξης.

Φύτρωσαν πριν από λίγες ημέρες, σε προσηλιακό κι απάνεμο χωράφι, πλάι σε μια μικρή αγριελιά, πάνω απ΄ τον παλιό Σημαδέικο μύλο, δίπλα στα Μπακουρέικα σπίτια, κάτω απ΄ το ερειπωμένο σπίτι του «Κυριάκου». Μαζί με αρκετές  άλλες γύρω τους, στολίζουν την πλάση του Θεού και προκαλούν ευφορία στους λιγοστούς περιπατητές.

Ο πρόσφατος χιονιάς πέρασε, κι ο καθένας μας τον απόλαυσε με τον δικό του τρόπο, αποκομίζοντας αναρίθμητες εντυπώσεις και συναισθήματα. Απόντες, μόνο οι απόδημοι.

Με μια «απέραντη σιωπή» κι ένα αίσθημα ευχαρίστησης, ψυχικής γαλήνης και ηρεμίας, για τον καθένα, ξημέρωσε η 18η Ιανουαρίου, ανήμερα του Αγιοθανασιού, στο όμορφο χωριό μας.

Το κίτρινο, το κόκκινο και το πορτοκαλί, είναι “αυτά” που κυριαρχούν τούτη την περίοδο στο όμορφο χωριό μας. Μαζί τους, κι εκείνη η γνώριμη σιωπηρή ατμόσφαιρα, που διαδέχτηκε το πολύβουο καλοκαίρι. Μελαγχολική βέβαια, αλλά… θεραπευτική κατά πολλούς.

Tα πρωτοβρόχια, μαζί το γκρίζο ουρανό, κι η νύχτα που όλο και μεγαλώνει, έφεραν πάλι στην ψυχή, εκείνο το απροσδιόριστο και αναίτιο συναίσθημα θλίψης και μελαγχολίας, που διακατέχει τους πολλούς. Η φύση όμως, είναι αυτή που θεραπεύει την κατάσταση, προπάντων της μονάξιας.

Καλοκαίρι στις αυλές, στα σπίτια μας, στις γειτονιές. Ήλιος, φως, φύση καταπράσινη, φωνές παιδιών, επισκέπτες, απόλυτη αίσθηση ελευθερίας και ξενοιασιάς.

Μετά την κατάκτηση του «βουνού», μπορείς πλέον ν’ απολαύσεις τη «θέα». Αυτός ο γενικός κανόνας της ζωής, που προϋποθέτει σωματική και κυρίως ψυχική αντοχή, εφαρμόστηκε κυριολεκτικώς από δύο ανθρώπους του Συλλόγου μας, όταν αυτοί προσφάτως σκαρφάλωσαν στη Ροϊνά, στη βόρεια βουνοκορφή, αντικριστά του χωριού μας, η οποία αποτελεί τη δεύτερη ψηλότερη κορυφή του Παρθενίου όρους, μετά…